Ljósmyndasafn

Árið 2001 gerði hann A Taxi for Reykjavik sem hvorki var raunveruleg heimildamynd né hreinn tilbúningur heldur einhvers staðar á milli mannlýsingar og skissu þar sem gefið er í skyn hvað er raunverulegt án þess þó að fletta hulunni alveg af því. 
Peyret er ljósmyndari sem staðsetur sjálfan sig í ákveðinni fjarlægð frá raunveruleikanum. Fyrst gefur hann sér tíma til að virða fyrir sér hinn heillandi heim heitra hvera og að því búnu sökkvir hann sér niður í þessa ,,leikmynd” sem er í senn stórbrotin og hversdagsleg, þar sem hið sýnilega og hið ósýnilega renna saman í eitt.


Samneytið við þessi náttúruöfl er einna líkast eins konar náðarástandi.  Án þyngdarafls virðast líkamarnir þöglir og látlausir og verða að hverfulum skuggum sem sem engin myndavélarlinsa nær að fanga … Eftir verða starandi augu, dularfull bros meitluð í andlit, í sjöunda himni … með viðvarandi furðutilfinningu.
Hér eru töfrar að verki. Þeir sömu og er að finna á móðukenndum Polaroid-myndunum þar sem athyglin beinist að þeirri aflögun sem á sér stað fyrir tilstilli vatnsgufu.

Notkunin á Sx70 filmu dregur úr litum og magnar upp vatnsbláa tóninn. Damien Peyret er mjög hrifinn af þessum handahófskennda eiginleika Polaroid-myndavélarinnar. Það er tilviljunin, ásamt ófullkomnum litunum, sem sífellt endurnýjar gleðina við að uppgötva eitthvað nýtt, spennuna þegar myndin birtist og verður til.
 
Í ljósmyndum sínum sviptir hann ekki hulunni heldur tæpir á hlutunum. Og það sem meira er, þar sem hann horfir, ekki bara á þá með augunum heldur einnig öðrum skynfærum, er sérhverjum áhorfanda frjálst að hugleiða þá sinn hátt.

Sophie Bernard.


Damien Peyret│Sund og gufa

Damien Peyret hefur verið mjög ötull við að taka ljósmyndir í um tíu ára skeið og notar ljósmyndaverk í heimildamyndum sínum.

Damien Peyr­et│Sund og gufa

Damien Peyret hefur verið mjög ötull við að taka ljósmyndir í um tíu ára skeið og notar ljósmyndaverk í heimildamyndum sínum.

Damien Peyret│Sund og gufa