Ljósmyndasafn

Ljósmyndaverkefni Siggu Ellu „Fyrst og fremst er ég“ samanstendur af portrettmyndum af tuttugu og einum einstaklingi með Downs heilkennið á aldrinum 9 mánaða til 60 ára. 
Um tilurð verkefnisins segir ljósmyndarinn: 

„Ég heyrði viðtal í útvarpinu um siðferðisleg álitamál þess að nýta sér tæknina til þess að velja einstaklinga, einn frekar en annan til þess að vera til. Mér finnst þessar siðferðisspurningar umhugsunarverðar. Hvert stefnum við? Er hugsanlega stefnt að því að útrýma fólki með Downs heilkenni? Ég átti yndislega föðursystur með Downs heilkenni, Bergfríði Jóhannsdóttur, eða Beggu frænku. Það er erfitt að hugsa um útrýmingu Downs og hana í sömu mund.“


Þá vakti grein eftir Halldóru Jónsdóttur sérstakan áhuga hjá Siggu Ellu. Hún hafði upp á Halldóru, sem er 30 ára ung kona með Downs-heilkenni, nemi, starfsmaður á bókasafni, áhugaleikari, tónlistarmaður o.fl.




Halldóra vildi vera með í verkefninu og gaf leyfi fyrir að nota eftirfarandi texta á sýningunni:

“Hæ. Ég heiti Halldóra. Ég var að lesa grein í blaði um daginn sem vakti áhuga minn og gerði mig um leið reiða og leiða. Það var kona sem skrifaði eitthvað um það, að það ætti að útrýma öllum sem eru með Downs-heilkenni. Því langar mig að segja mína skoðun. Ég er sjálf með Downs-heilkenni, en FYRST OG FREMST ER ÉG Halldóra.Ég geri ótal hluti sem aðrir gera. Líf mitt er innihaldsríkt og gott, því ég vel það að vera jákvæð og sjá það góða við lífið og tilveruna. Ég fer í vinnu, skóla og tómstundir. Ég rækta vini og ættingja mína og finnst gaman að fólki.

Í umhverfi mínu er alls konar fólk, gamalt og ungt, fatlað og ófatlað. Það hefur kennt mér margt og ég sé að margir eiga við einhverja erfiðleika að glíma, bæði líkamlega og andlega. Þannig er bara lífið, ekki fullkomnara en það. Skiptir engu máli hvort maður er ungur eða gamall, ríkur eða fátækur.
Því hugsa ég: Hver er fullkominn? Hver getur sagt það, að við með Downs-heilkennið séum minna virði en einhver annar. Við erum öll ólík og er það best að allir séu eins?

Mín skoðun er sú, að það er skemmtilegra að ekki séu allir eins, því við getum lært svo mikið af fólki sem er ekki alveg eins og maður sjálfur. Mér finnst gaman að læra af öðrum og þið megið alveg læra af mér.
Ég vel það að njóta lífsins sem ég fékk, og vera ánægð með það sem ég hef, og gera það besta úr öllu. Það er ekki slæmt líf, eða hvað finnst þér? Þetta var mín skoðun.“


Sigga Ella, (f.1980 á Akureyri), útskrifaðist frá Ljósmyndaskólanum í Reykjavík í febrúar 2014. Hennar aðal áhugasvið er að ljósmynda fólk. Hún hefur tekið þátt í tveimur námskeiðum hjá Mary Ellen Mark, fyrst sem verknemi árið 2012 og svo nemandi árið 2014 þar sem hún gerði seríu um fólk með Alzheimer sjúkdóminn. 

Sigga Ella hefur einnig gefið út ljósmyndabók með hljómsveitinni Bloodgroup en myndirnar voru teknar á árunum 2011 til 2013.

Sigga Ella býr og starfar í Reykjavík.

Nánari upplýsingar á [heimasíðu](https://www.siggaella.com/) hennar.


Sigga Ella│Fyrst og fremst er ég

Sýning Siggu Ellu "Fyrst og fremst er ég" er sýnd í Skoti Ljósmyndasafns Reykjavíkur.

Sigga Ella│­Fyrst og fremst er ég

Sýning Siggu Ellu "Fyrst og fremst er ég" er sýnd í Skoti Ljósmyndasafns Reykjavíkur.

Sigga Ella│Fyrst og fremst er ég