Varðskipið Óðinn er hluti af Sjóminjasafninu og um leið ein helsta sýning safnsins. Skipið kom til safnsins árið 2008 og er varðveitt í því ástandi sem það kom. Boðið er upp á leiðsagnir á hverjum degi fyrir utan köldustu vetrarmánuðina auk þess sem skipið er opið gestum á hátíðisdögum sem er þá sérstaklega auglýst. 

Í leiðsögn er gengið um skipið, sagt frá sögu þess, lífinu um borð og því hlutverki sem að það gegndi hjá Landhelgisgæslu Íslands. Hver leiðsögn tekur tæplega klukkustund.

Til þess að tryggja öryggi um borð skal hafa í huga:

Lágt getur verið til lofts og hvassar brúnir og horn sem hægt er að reka sig í. Stigar eru brattir. Skipið hentar ekki fólki sem fær innilokunarkennd eða hefur skerta hreyfigetu. Börn yngri en 12 ára skulu ætíð vera í fylgd með fullorðnum.

Börn eru á ábyrgð forráðamanna.

The Coast Guard Vessel Óðinn is a part of the Reykjavík Maritime Museum. It is, as such, one of the Maritime Museum's primary exhibitions. It is preserved in the condition in which it arrived at the museum in 2008.

We offer daily guided tours on board the vessel except during the coldest winter months. It is also open to the public on national holidays, which we announce especially.

A guided tour includes walking around the vessel and hearing about the history on board and its role under the Icelandic Coast Guard. Each guided tour takes a little less than an hour.

To ensure safety on board, you should keep the following in mind:

The ceiling can be low, and please beware of sharp edges. The stairs are steep. The ship is not suited for people with claustrophobia or with reduced mobility.

Welcome aboard the historic Coast Guard Vessel Óðinn for a guided tour. The tours happen daily at 13:00, 14:00, and 15:00 from 1 March to 31 October, focusing on the Cod Wars and the vessel's rescue history.

Coast Guard Vessel Óðinn - Guided Tour on Board

Verið velkomin í leiðsögn um borð í hinu sögufræga Varðskipi Óðni. Leiðsagnirnar fara fram á hverjum degi kl. 13, 14 og 15 frá 1. mars til 31. október. Í leiðsögninni eru þorskastríðin og björgunarsaga skipsins eru í brennidepli.

Varðskipið Óðinn - Leiðsögn um borð

Fræðsla

Leiðsögn

Sýning

Árbæjarsafn er útisafn sem var stofnað árið 1957 en auk Árbæjar eru þar yfir tuttugu hús, sem mynda torg, þorp og sveit. Í Árbæjarsafni er leitast við að gefa hugmynd um byggingalist og lifnaðarhætti í Reykjavík á 19. og 20. öld. Hvert og eitt hús geymir annaðhvort sjálfstæða sögusýningu eða þá að þar er sýnt dæmigert heimili frá ákveðnu tímabili. Á safninu má einnig sjá gamaldags verkstæði ýmiskonar þar sem sjá má dæmigerða aðstöðu, tækni og tól.

Árbær was an established farm well into the 20th century, and the museum opened there in 1957. Árbær is now an open-air museum with more than 20 buildings which form a town square, a village and a farm. Most of the buildings have been relocated from central Reykjavik. The Museum seeks to give an idea of Reykjavik's architecture and way of life in the 19th and 20th centuries. Each house contains an independent historical exhibition or a typical home from a specific period. The museum also houses old-fashioned workshops on typical facilities, technology, and tools.

The guide takes guests to all the main houses of the museum and tells their stories. The guided tour is in English and takes just over an hour.

Guided tour at Árbær Open Air Museum

Leiðsögumaður fer með gesti í öll helstu hús Árbæjarsafns og segir frá sögu þeirra. Leiðsögnin fer að mestu fram á ensku og tekur rúma klukkastund.

Leiðsögn á Árbæjarsafni

DAGSKRÁ

Stjórnandi: Andri Snær Magnason, rithöfundur

Jöklarannsóknir á Íslandi í víðara samhengi (10 mín.)
Guðfinna Aðalgeirsdóttir, prófessor í jarðeðlisfræði, Háskóla Íslands.
Háskóli Íslands og Veðurstofan taka þátt í evrópska verkefninu ICELINK 2025-2029. Fjöldi rannsóknaverkefna á Íslandi verða gerð á tímabilinu í samvinnu við 9 aðrar stofnanir.

Jökulhlaup á Íslandi – framgangshraði, stærð og áhrif (10 mín.)
Bergur Einarsson, vatna- og jöklafræðingur
Um jökulhlaup frá Mýrdalsjökli: hvað við vitum um tíðni og umfang þeirra.

Öryggi á jöklum – sprungukort og leiðbeiningar (10 mín.)
Einar Daníelsson, verkefnastjóri slysavarna, Slysavarnarfélagið Landsbjörg.
Kynning á sprungukorti og vefnum Safetravel sem nýtast til að tryggja öruggar jöklaferðir.

Jöklaferðir í breyttu loftslagi (10 mín.)
Dagbjartur Brynjarsson, sérfræðingur í öryggismálum, Ferðamálastofa.
Rýrnun jökla og aukin áhætta í ferðaþjónustu – hvaða áskoranir og aðlögun bíða okkar?

Sýndarveruleiki og jöklar – Into the Blue (10 mín.)
Ásta Olga Magnúsdóttir, vísindamiðlari.
Sýndarveruleiki sem fræðslutæki og nýjar leiðir til að upplifa breytingar jökla.

Ljósmyndasýningin Sofandi risar (10 mín.)
Kristján Maack, ljósmyndari.
Ljósmyndir af jöklum á norðurhveli jarðar sem sýna þá sem loftvogir hlýnunar og minna á að loftslagsbreytingar taka sér enga hvíld.

Pallborð og spurningar úr sal
Stutt samtal við fyrirlesara undir stjórn Andra Snæs Magnasonar og opið fyrir spurningar gesta.

Viðburðinum lýkur kl. 15.30. 

Aðgengi er gott á Ljósmyndasafninu og leiðsöguhundar eru velkomnir í safnið.

PROGRAM

Moderator: Andri Snær Magnason, author

Glacier Research in Iceland in a Broader Context (10 min.)
Guðfinna Aðalgeirsdóttir, Professor of Geophysics, University of Iceland
The University of Iceland and the Icelandic Meteorological Office are participating in the European project ICELINK 2025–2029. A number of research projects will be carried out in Iceland during this period in cooperation with nine other institutions.

Glacial Outburst Floods in Iceland – Speed, Magnitude, and Impacts (10 min.)
Bergur Einarsson, hydrologist and glaciologist
On glacial outburst floods from Mýrdalsjökull: what we know about their frequency and scale.

Safety on Glaciers – Crevasse Maps and Guidelines (10 min.)
Einar Daníelsson, safety project manager, ICE-SAR
Presentation of the crevasse map and the Safetravel website, which help ensure safe glacier travel.

Glacier Travel in a Changing Climate (10 min.)
Dagbjartur Brynjarsson, safety specialist, Icelandic Tourist Board
Glacier retreat and increased risk in tourism – what challenges and adaptations lie ahead?

Virtual Reality and Glaciers – Into the Blue (10 min.)
Ásta Olga Magnúsdóttir, science communicator
Virtual reality as an educational tool and new ways to experience glacier changes.

The Photo Exhibition “Sleeping Giants” (10 min.)
Kristján Maack, photographer
Photographs of glaciers in the northern hemisphere showing them as barometers of warming and reminding us that climate change never rests.

Panel Discussion and Questions from the Audience
A short conversation with the speakers, moderated by Andri Snær Magnason, followed by an open Q&A with guests.

The event concludes at 15:30.

The Museum of Photography has good accessibility, and guide dogs are welcome in the museum.

In honor of the World Day for Glaciers, the Reykjavík Museum of Photography is hosting a short symposium in collaboration with the Icelandic Glaciological Society on 21 March at 14:00. Free admission and everyone welcome!
Spoken language Icelandic.

Symposium - UN World Day for Glaciers

Í tilefni af alþjóðlegum degi jökla, efnir Ljósmyndasafn Reykjavíkur til örmálþings í samstarfi við Jöklarannsóknafélag Íslands þann 21. mars kl. 14. Frítt inn og öll velkomin!

Málþing - Hverfandi landslag: Jöklar, öryggi og sjónræn arfleifð

Málþing

Fyrirlestur

Aðgengi: Safnið er á tveimur hæðum og aðgengi er gott, sérstaklega við inngang Grandagarðsmegin. Lyfta er á milli hæða. Hjálparhundar eru velkomnir.

Dostępność: Muzeum zajmuje dwa piętra, a jego dostępność jest dobra, zwłaszcza przy wejściu od strony Grandagarð. Między piętrami znajduje się winda. Psy przewodniki są mile widziane.

Muzeum miejskie zaprasza na rodzinne oprowadzanie w niedzielę 22 marca w godzinach  14:00-15:00 w Muzeum Morskim (Sjóminjasafn) w Reykjaviku. Przewodnikiem będzie Marta Wieczorek, wicedyrektor Szkoły Polskiej w Reykjaviku im. J. Korczaka i Reykjaviczanka roku 2024.

Zwiedzanie koncentruje się na wystawie „Ryby i ludzie – 150 lat rybołówstwa” i ma charakter zarówno edukacyjny, jak i rozrywkowy i jest skierowane do wszystkich grup wiekowych. 
Oprowadzanie jest bezpłatne, zapraszamy serdecznie wszystkie osoby polskojęzyczne.

Oprowadzanie po polsku

Borgarsögusafn býður upp á leiðsögn á pólsku sunnudaginn 22. mars, kl. 14:00-15:00 í Sjóminjasafninu í Reykjavík. Marta Wieczorek, Reykvíkingur ársins og aðstoðarskólastjóri Pólska skólans í Reykjavík, sér um leiðsögnina.

Leiðsögnin fjallar um sýningu safnsins Fiskur & fólk - sjósókn í 150 ár og er bæði fræðandi og skemmtileg fyrir alla aldurshópa. 
Leiðsögnin er ókeypis og öll þau sem tala pólsku eru boðin hjartanlega velkomin.

Leiðsögn á pólsku

Fjölmenning

Undanfarna mánuði hafa íbúar Reykjavíkur saumað búta eftir eigin hönnun á vinnustofum í bókasöfnum víðsvegar um borgina úr endurnýttum rúmteppum. Á meðan við saumum saman búta af efni, spinnum við einnig samtöl og sögur um nærliggjandi hverfi okkar. Hvernig líður okkur? Hvaða breytingar viljum við sjá í umhverfi okkar?

Þessi þriggja daga viðburður er hannaður í anda hefðbundinna „quilting bee“ samkoma, þar sem margir koma saman til að vinna að handverksverkefni hratt í félagslegu umhverfi. Þann 10.-12. apríl verða bútarnir saumaðir saman í stórt teppi sem verður sýnt á Sumardeginum fyrsta, 23. apríl, á Árbæjarsafni. Almenningur er velkominn að koma og fræðast um bútasaumsaðferðina og hitta fólk sem hefur lagt sitt af mörkum — einn saum í einu. Boðið verður upp á kaffi, te og kökur.

Verkefnið er styrkt af Þróunarsjóði innflytjendamála.

Over the past few months, Reykjavik residents have been sewing quilt blocks of their own design at local library workshops across the city. They were made with recycled bed covers. As we stitch pieces of cloth, we also piece together conversations and stories about our own neighborhoods. How do we feel? What would we like to see change around us?

This 3-day event is designed in the style of a traditional quilting bee, where many people come together to complete craft work quickly in a social manner. Here, the blocks will be sewn together to create a large quilt-top to be exhibited at the Árbær Open Air Museum First Day of Summer celebration on April 23. The public is invited to come learn about the quilt-making process and meet the people that have contributed, one stitched connection at a time. Coffee, tea and cake will be served. 

The project received a grant from the Development Fund for Immigrant Affairs.

We invite you to join local artist Christalena Hughmanick and Íslenska Bútasaumsfélagið (The Icelandic Quilting Society) at the Reykjavík Maritime Museum as they publicly construct a collective community quilt on 10-12 April at 10:00-17:00.

Let's sew Iceland together

Verið velkomin á Sjóminjasafnið í Reykjavík dagana 10.-12. apríl kl. 10-17. Þar býðst að taka þátt í að sauma saman samfélagslegt bútasaumsteppi með listakonunni Christalena Hughmanick og Íslenska bútasaumsfélaginu.

Saumum saman Ísland

Smiðja

Ljósmyndasafn

Landslag│Skotið í Fókus árið 2026

Kristján Maack│Sofandi risar

Teikning eftir Auguste Mayer: Reykjavík séð frá myllunni á Hólavelli.

Sjóminjasafn

Glöggt er gests augað 

Tími hjá fjórða bekk í Austurbæjarskóla. Nemendur vinna í skólastofunni. Sennilega náttúrufræði. Stúlka að skrifa um fiðrildi, mars 1970. Ljósmynd: Þjóðviljinn

Árbæjarsafn

Vaxtaverkir

Fornar rætur Árbæjar

Fiskur & fólk - sjósókn í 150 ár

Viðey

Friðarsúlan

Áfangar│Richard Serra

Af sýningunni "Suðurgata 7 - Reykvískt heimili um 1925".

Suðurgata 7 │ Reykvískt heimili um 1925

Innanstokks í sýningunni: Hábær 1950.

Hábær 1950

Aðalstræti

Hluti bæjarhúsanna er hlaðinn úr torfi og grjóti en yngri hluti þeirra er úr timbri. Búseta að Árbæ lagðist af árið 1948, þegar síðasti ábúandinn flutti í burtu. Nýlegar fornleifarannsóknir gefa vísbendingu um að búseta, annað hvort föst eða tímabundin, hafi verið á þessum stað síðan á 10. öld. Lengst af voru ábúendur leiguliðar, eins og svo algengt var á Íslandi. Árbær var lengi í alfaraleið, en þjóðleiðin til Reykjavíkur lá um traðir bæjarins um aldir. Um 1881 hófst veitingasala á þessum stað og oft var mjög gestkvæmt á bænum. Fyrst og fremst voru þó ábúendur bændur og stunduðu hefðbundna kvikfjárrækt.

Nýlegar fornleifarannsóknir gefa vísbendingu um að búseta, annað hvort föst eða tímabundin, hafi verið á þessum stað síðan á 10. öld.

Árbærinn á Árbæjarsafni um 1958-1960. Ljósmynd: Pétur Thomsen (1910-1988).

Þegar gengið er um bæjarhúsin má kynnast innviðum torfhússins af eigin raun. Við byrjum ferðalag okkar í syðstu burstinni, sem er klædd torfi og grjóti. Þetta er skemman þar sem  var inngangur í bæjarhúsin. Áður var þar einnig búr, en með viðbyggingu árið 1911, leysti annað búr það af hólmi. Á veggjum hanga verkfæri liðinna alda, hnakkar, tögl og hagldir og annað það sem bændur á Íslandi þurftu að hafa til handargangs. Það er lágt til lofts í skemmunni, en forðum var svefnloft yfir stærstum hluta hennar. Nýtt vinnumannasvefnloft leysti þetta af hólmi og var það notað sem geymslurými eftir það. Við höldum leið okkar inn um dyr á þilinu, og erum þá stödd í hlóðaeldhúsinu. Þegar síðustu ábúendur komu að Árbæ árið 1881 var þetta eina eldunaraðstaðan. Nýtt maskínuhús var reist 1891 en gömlu hlóðirnar höfðu þá áfram tilgang, einkum við að reykja kjötmeti til vetrarins. Hlóðirnar fengu því að standa áfram og eru einstakar heimildir um eldamennsku í gömlu torfbæjunum um aldir. Út úr hlóðaeldhúsinu er ranghali sem endar í fjósinu. Víða sunnanlands var þetta venja, að hafa innangengt í fjósið úr bæjargöngunum. Fyrst og fremst mátti með þessum hætti nýta ylinn sem kýrnar gáfu frá sér yfir vetrarmánuðina þegar þær voru hafðar á bás.

Við snúum nú við og höldum aftur í skemmuna. Áður var innangengt úr henni í baðstofuna sem var einnig klædd torfi og grjóti. Sú baðstofa var rifin 1891 og nýtt og nýtískulegra hús reis í þess stað. Eftir Suðurlandsjarðskjálftann 1896 fóru Íslendingar í auknum mæli að reisa timburhús til sveita. Hið nýja hús var portbyggt sem kallað var, þ.e. á efri hæð var lóðréttur veggur í um 50 - 100 cm hæð en þá tók við bratt þakið. Baðstofan var því á lofti sem sagt var, og gengið upp brattan stiga. Með fram veggjum voru sex rúm, sem voru laus ólíkt því sem áður tíðkaðist. Þar sem einangrun var minni í hinum nýju timburbaðstofum var lítil kamína eða ofn í einu horninu, sem er nú reyndar horfin. Undir baðstofunni var rými fyrir stofu. Um þetta leyti stóðu ábúendur fyrir greiðasölu og var gestum og gangandi boðið til sætis í nýju stofunni. Fyrir aftan var minna rými, kallað kames, og þar snæddi heimilisfólkið sínar máltíðir. Liðin var sú tíð að fólk mataðist úr öskum í baðstofunni.

Um svipað leyti var lítill skúr reistur norðan við nýbygginguna. Þar var komið fyrir maskínu, þ.e. kolaeldavélinni, sem var keypt frá Noregi og prýðir Árbæinn enn þann dag í dag. Skúrinn varð svo að sjálfstæðri burst árið 1911 þegar húsið var stækkað. Sem fyrr var loft yfir sem hýsti vinnumenn á sumrum og því kallað piltaloft. Athygli vekur að strompurinn úr eldavélinni liggur í gegnum gólfið og nýttist því til að hita upp loftið. Fyrir framan eldhúsið var gerð ný stofa, eflaust til að mæta auknum straumi ferðamanna sem áttu leið þar um. Sú stofa er því oft kölluð litla stofa, en sú eldri stóra stofa til aðgreiningar. Á veggnum má sjá ljósmyndir af vinafólki hjónanna í Árbæ, Steingrími Thorsteinsson og konu hans Birgittu, en þau voru þjóðþekkt á síðari hluta 19. aldar; Steingrímur frægt skáld og rektor Menntaskólans. Inn af eldhúsinu er svo búr, þar sem virða má fyrir sér ólíkar kynslóðir áhalda sem notuð voru við eldamennsku hér forðum. Við gluggann standa á borði fulltrúar nýrrar kynslóðar sem hafa leyst af hólmi þá eldri sem stendur á hillu á vinstri hönd.

Yngst og nyrst í bæjarröðinni er svo hesthúsið, sem var yfirleitt kallað ferðamannahesthúsið, enda var hlutverk þess aðallega að hýsa hesta ferðamanna sem áttu leið um gamla Suðurlandsveginn. Magni vinnumaður, Magnús Hansson, fékk þar þjórfé fyrir að sinna hestum ferðamanna, og segir sagan að hann hafi lánað Margréti húsmóður sinni fyrir byggingu þess.

Árið 1881 fluttu hjónin Eyleifur Einarsson og Margrét Pétursdóttur að Árbæ, ásamt þremur dætrum. Þau voru síðasta fjölskyldan sem bjó þar, en dóttir þeirra Kristjana flutti í burtu árið 1948. Eyleifur og Margrét hófu búskap á Egilsstaðakoti í Flóa skömmu áður en þau fluttust að Árbæ. Dætur þeirra hjóna voru Kristjana, Elín og Guðrún en Elín lést af slysförum 19 ára gömul.

Margrét Pétursdóttir (1852-1935), ábúandi í Árbæ, um 1923.

Gömlu bæjarhúsin í Árbæ, býlinu þar sem Árbæjarsafn nú stendur, þykja fara vel þar sem þau lúra á hæðarbrún með gróin þök og þunglamalega, hæfilega skakka grjótveggi. Þegar gestir líta þau augum á björtum sumardegi dettur víst fáum í hug að þar hafi ríkt annað en friðsæld og kærleikur í aldanna rás, kannski í bland við örlítil vanefni á köflum. Fólska og illvirki virðast víðs fjarri. Samt sem áður komst bærinn í annála fyrir mannvíg sem þar var bruggað, ástríðumorð, og þótti einhver óhugnanlegasti atburður þess tíma. Áður en vikið er að morðinu sjálfu verður farið nokkrum orðum um baksviðið.

Líklegt er að búskapur hafi byrjað í Elliðaárdal fljótlega eftir landnám, bæði vegna gróðursældar og hlunnindanna sem fólust í laxveiðinni. Árbær er þó ekki nefndur í heimildum fyrr en á 15. öld og var þá hjáleiga í eigu Viðeyjarklausturs. Hafði hann líkast til verið færður klaustrinu gefandanum til sáluhjálpar. Konungsjörð varð bærinn síðan við siðaskiptin, 1550. Fyrstu glöggu myndina af Árbæ og búendum hans er að finna í jarðabók Árna Magnússonar og Páls Vídalíns frá árinu 1704. Vill svo til að þá bjó þar hið ógæfusama fólk, sem kom við sögu fyrrgreinds mannvígs. Lýsing á Árbæ og kvöðum sem honum fylgdu ber ekki með sér að hann hafi verið eftirsóknarverður til búsetu. Meðal annars segir orðrétt í jarðabókinni: "Tún meinlega grýtt og þýfð. Engi mjög lítið . . . Torfskurður til húsagjörðar nægur, en til eldiviðar tekur hann mjög að þverra." Samt sem áður var tvíbýli í Árbæ. Annar ábúandinn hafði þrjár kýr, kvígu og tvo hesta. Hinn ábúandinn hafði einnig þrjár kýr, naut, kálf og einn hest. Hvorugur þeirra hafði sauðfé. Af bæjarhúsum eru lýsingar litlar, en þó ljóst að húsin sem nú eru í Árbæ eru líkust höll miðað við það sem þá var.

Álögur á búendur voru þungar þrátt fyrir að ekki virtist af miklu að taka. Kaþólska kirkjan hafði þótt óvægin í skattpíningu á leiguliðum sínum, en verri reyndust þó konungsmenn á Bessastöðum. Landskuld, þ.e. leiga af jörðinni sjálfri, var greidd með fé á fæti eða fiski. Af bústofninum, sem einnig var konungseign, greiddist leiga í smjöri. Ofan á þetta bættust umtalsverðar vinnukvaðir: Við sjóróðra frá Örfirisey, veiðar í Elliðaánum, heyskap í Viðey, mótekju, hrístekju og fleira. Einnig bar landsetum að lána hross til ýmissa verka. Konungur hafði slegið eign sinni á laxveiði í Elliðaánum og lágu þung viðurlög við veiðiþjófnaði þar.

Á þesum tíma, árið 1704, bjó að hálfum Árbæ maður er Sæmundur hét, Þórarinsson, 41 árs gamall, grímsneskur að ætt. Kona hans hét Steinunn Guðmundsdóttir, 43 ára, og var Sæmundur þriðji eiginmaður hennar. Hjá þeim voru þrjú börn hennar af fyrra hjónabandi. Á móts við þau bjuggu Sigurður Arason, 26 ára gamall, ókvæntur, og móðir hans. Um fólk þetta er mjög lítið vitað annað en það sem varðar ytri hagi. Og vafalaust hafði það hugann að mestu leyti við að framfleyta sér frá degi til dags. Þó er ljóst að sterkar tilfinningar leyndust undir yfirborðinu, því að kærleikar miklir urðu með þeim Sigurði og Steinunni. Fór svo að hún eggjaði hann til að fyrirkoma bónda sínum með einhverju móti. Heimildir greina hins vegar ekki frá því hvað rak hana til slíks örþrifaráðs.

Sunnudagskvöld eitt í septembermánuði fóru þeir Sigurður og Sæmundur til veiða í Elliðaánum. Ekki verður betur séð en þeir hafi gert það í heimildarleysi, sbr. eignarhald konungs á ánni og veiðibann sem fyrr greinir. Er tvímenningarnir voru staddir við Skötufoss, neðarlega í ánum, gekk Sigurður aftan að Sæmundi, sló til hans með einhverju barefli og hratt honum fram í hylinn. Við yfirheyrslu síðar sagðist hann einungis hafa ýtt Sæmundi fram af fossinum með svonefndu dútré, sem er lítil tréfjöl, og hefur sjálfsagt með því viljað draga úr óhugnaði verknaðarins.


Daginn eftir að þetta gerðist lét Sigurður þau boð ganga til sveitunga sinna að Sæmundar væri saknað. Söfnuðust menn saman til leitar og fannst lík Sæmundar fljótlega í ánni. En hann var ekki bólginn eins og þeir er drukkna og þótti sýnt að hann hefði dáið á þurru landi. Líkið var nú grafið og leið síðan nokkur stund.

Smám saman kom upp orðrómur um að Sigurður væri annað hvort valdur að dauða Sæmundar eða byggi yfir vitneskju um afdrif hans. Var nú gengið á hann og er hótað var að grafa upp líkið gekkst hann við morðinu. Var þá einnig gengið á Steinunni og viðurkenndi hún þátttöku sína eftir nokkrar umtölur yfirvaldsins. Athyglisvert er hve auðvelt virtist að fá játningu þeirra því að hún jafngilti líflátsdómi. Játning Sigurðar rennir stoðum undir að hann hafi verið verkfæri í höndum Steinunnar og iðrast gerða sinna. Einnig ber að hafa í huga að á þessum tíma var fólk guðhrætt í orðsins fyllstu merkingu og trúði á elda vítis. Þau voru tekin af lífi í Kópavogi skömmu síðar. Sigurður var höggvinn en Steinunni drekkt. "Fengu þau bæði góða iðran og skildu vel við" segir í Vallaannál.


Ekki er ljóst hvar þau Sigurður og Steinunn voru grafin. Árið 1938 gerðist það hins vegar að vegagerðarmenn rákust á dys við Kópavog, örskammt fyrir austan Hafnarfjarðarveg, þar sem voru tvö lík. Var annað þeirra síðhært, en hitt höfuðlaust.

Sýning sem fjallar um fornleifarannsókn sem fram fer á bæjarstæði Árbæjar.

11. Árbær

Um húsin

Bæjarlýsing

Síðustu ábúendurnir

Skötufossmorðin

Fornar rætur Árbæjar

Sýning um fornleifarannsóknina sem fram fer á bæjarstæði Árbæjar.

11. Árbær

Um húsin

Bæjar­lýsing

Síðustu ábúend­urnir

Skötu­foss­morðin

Fornar rætur Árbæjar

Sýning um fornleifarannsóknina sem fram fer á bæjarstæði Árbæjar.

Bæjarlýsing

Síðustu ábúendurnir

Skötufossmorðin